อัศจรรย์ สามัญ นิรันดร์กาล

ออกเดินทางไปพบผู้คนแปลกประหลาด ไม่ว่าจะเป็นคู่รักที่ลอยละล่องไปเรื่อยๆ บนฟากฟ้าของเมืองเบื้องล่างอันย่อยยับด้วยสงคราม พ่อผู้หยุดกลางสายฝนเพื่อก้มลงผูกเชือกรองเท้าให้ลูกน้อย กลุ่มเด็กสาววัยรุ่นที่ร้องรำทำเพลงอย่างรื่นเริงหน้าร้านอาหาร กองทัพที่เพิ่งผ่านความพ่ายแพ้และกำลังยาตราเข้าสู่ค่ายเชลยศึก ความโศกซึมและตลกร้ายผสมผสานอยู่ในเหตุการณ์ที่ดูเหมือนไม่ปะติดปะต่อกัน แต่แท้จริงล้วนคือเรื่องราวของความเปราะบางในสิ่งที่เรียกว่า “ชีวิต”